Nú þarf ég svona að slútta sumrinu með því að segja frá síðustu dögunum mínum í Hollandi og ferðalaginu til Sitges á Spáni og síðasta sprettinum heim til Íslands.
Síðasta helgin í Hollandi var nýtt afar vel. Mikið var verslað á föstudeginum enda var opið til 9. Nú var hugsað um að kaupa föt sem nýttust í íslensku veðri. Á laugardeginum skellti ég mér svo til Antwerpen í Belgíu. Það er ein fallegasta borg sem ég hef komið í. Rosalega mikið mannlíf og margir götulistamenn. Geggjuð verslunargata og himnesk verslunarmiðstöð, án gríns hún var staðsett í gömlu listasafni sem var með gullhúðuðum listaverkum á veggjunum. Geggjuð ferð en eins og allar ferðir mínar í sumar þá fór ég alein. Ég er farin að kunna betur að meta það að vera ein, þá get ég gert það sem ég vil.
Þessa helgi voru hjón frá Suður-Afríku með mér í íbúðinni, þau voru frekar fyndin, frábær félagskapur! Við fórum með þeim í Kermis sem er einskonar tívolí með allskonar tækjum og börum og matardóti. Þar fjárfesti ég í alvöru hollenskum klossum.
Síðasta vinnuvikan gekk í garð og var ég svona farin að átta mig á því að ég hafði dvalið í öðru landi í 2 heila mánuði og að ég ætti kannski eftir að sakna samstarfsfélaga minna
Ég fékk helling af skemmtilegum verkefnum og vil ég meina að Monique hafi verið að reyna að láta mig gleyma leiðinlegu verkefnunum sem ég fékk svo ég komi kannski einhverntíman aftur
Það tók mig alla vikuna að reyna að pakka niður dótinu mínu og fékk ég að senda RISA kassa heim með öllu því sem ekki komst í töskuna mína! Þetta urðu þá kassi upp á 27 kg, taska sem var 21 kg og taska sem Árni tók heim sem var svona 10 kg. NEI….ég verslaði ekkert rosalega mikið!
Á fimmtudeginum héldum við svokallað kveðjupartý fyrir mig og var boðið í grill á Nicolaas Beetstraat. Irene, Eugene, Ilse og Monique komu og elduðu fyrir mig og ég bauð þeim upp á köku sem bökuð var í örbylgjuofninum fræga. Ég fékk fullt af gjöfum líka
Plagat af Pistorius, mynd af mér – Ilse – Irene – Kelly – Monique, Hollands bol, hollenskar vöfflur og fleira. Þetta var alveg frábært og varð til þess að ég gjörsamlega fyllti kassan sem sendur var heim.
Á föstudeginum var svo haldið í hann alveg með tárin í augunum að kveðja íbúðina mína í Eindhoven. Þetta var allt frekar sorglegt og svo margt sem ég gleymdi að gera en þá er bara ástæða til að koma aftur. Ég kvaddi alla í vinnunni og fór svo í bíl með Monique og Kelly í átt til Amsterdam. Kelly var sett út í Utrecht og var nú frekar sorglegt að kveðja hana! Þar áttaði ég mig alveg á því að ég væri að FARA! Ég gisti hjá Monique síðustu nóttina og horfðum við saman á setningu Ólympíuleikanna. Hún býr rétt fyrir utan Amsterdam og var frekar fyndið að sjá að maðurinn á móti gengur í klossum í garðinum og gæjinn í íbúðinni við hliðina á var með 5 STÓRAR HASSPLÖNTUR á svölunum hjá sér. Holland í hnotskurn! Hún skutlaði mér svo á flugvöllinn snemma um morguninn…því stefnan var tekin á Barcelona. Takk Monique fyrir allt saman…ég veit að þú ert búin að bíða spennt eftir þessu bloggi!
Eftir að hafa beðið með Irene á flugvellinum í Amsterdam var hoppað upp í flug sem fór beina leið í góða veðrið á Spáni, Barcelona! Þar beið ég svo í 3 tíma eftir því að Birta & Birna, sem þá höfðu vakað í 35 tíma, lentu og gætu veitt mér félagsskap! Þvílík gleði braust út innra með mér þegar ég sá þær og gat knúsað einhvern sem ég hafði þekkt í meira en 2 mánuði. En þá tók alvaran við. Við áttum fyrir höndum 5 tíma bið eftir Stellu sem átti ekki að lenda fyrr en 11 um kvöldið. Flugstöðin var grandskoðuð, farið var á öll klósettin, fórum á Pans, keyptum okkur nammi og Birta splæsti í snakk [sem hefur gerst þónokkuð oft í sumar]! Við lágum á einhverjum bekkjum eins og haugar og horfðum á Friends. Horfðum allavega á svona 20 þætti og þá var loksins komið að því að fara að hliðinu hennar Stellu! En þar tók við klukkutíma bið. Eftir 9 tíma bið vorum við loksins allar á leið í leigubíl til Sitges þar sem við höfðum leigt okkur íbúð. Á þessum tímapunkti voru Birta og Birna ekki búnar að sofa í 43 klukkutíma.
Íbúðin var frábær og var sundlaug í garðinum. Þar lágum við nú flesta daga og böðuðum okkur í sólinni. Allnokkrum sinnum var farið á vespunni niður í bæ og verslað í matinn. Það er nú frekar skrautlegt að sjá tvær ljóshærðar stelpur með alltof stóra hjálma, reyna að skilja umferðareglurnar á Spáni, með mat sem duga átti fyrir 4 hungraðar stelpur í 2 daga. Með vatnskútinn á milli lappanna, búnar að troða ávöxtunum í hólfið undir sætinu, með bakpoka fullan af skinku og smurosti og IKEA poka fullan af pasta og pestó á milli okkar vorum við tilbúnar að leggja í hann en yfirleitt þegar búið var að hlaða „bílinn“ fór hjólið ekki í gang, en við fundum nú út úr því eins og hverju öðru nema Birta! Hún fann ekki út úr neinu.
Við fórum einu sinni á ströndina, hún var fín en ofsalega mikið af fólki. Passaðu þig samt…Birta gæti barið þig, hún getur það sko alveg. Bærinn var voðalega krúttlegur með mörgum litlum indjánabúðum. Fullt af restauröntum við ströndina og mannlífið svakalegt. Mjög margir hommar og fyndnir klæðskiptingar. Þarna fann ég það sem ég hafði leitað að í allt sumar…Dunk´n´doughnuts… mikið rosalega er það ávallt gott. Við keyptum 12 kleinuhringi og maðurinn spurði hvort við ætluðum að borða hér eða take away….er það ekki augljóst eða erum við Birna svona spikfeitar og líklegar til að borða 12 kleinuhringi á einu bretti.
Restina af fyrri vikunni eyddi ég í að læra fyrir TOEFL prófið sem ég tók svo laugardaginn eftir í Barcelona. Nú er ég búin að fá útúr því prófi og fékk ég 100 stig af 120 mögulegum og er ég bara nokkuð sátt við það.
Váá hvað Barcelona er flott borg. Iðandi af mannlífi og stemmingu. Við treistum allar á að Birta, eina af okkur sem hafði komið áður til Barcelona, myndi rata og geta sagt okkur hvar t.d Ramblan væri og hvar búðagatan væri. En Birta snillingur sökkaði sem guide og vissi ekki hvað sneri upp og hvað niður. En við fundum þetta nú um síðir. Fórum í tour um borgina og sáum Barcelona fótbolta leikvanginn., Goudi garðinn, kirkjuna sem hann hannaði og margt, margt fleira.Einnig versluðum við fyrir það sem eftir var af peningnum og fórum á Burger King.
Þessi ferð var alveg það sem við allar þurftum enda var meira og minna borðað, chillað og tanað allan tímann. Einnig var tekið gott djamm með ítölum síðasta daginn og verður því seint gleymt.
En mikið var ég spennt að fara heim. Mest var ég þó spennt yfir því að kaupa mér pulsu og appelsín í Keflavík. Þegar ég kom heim byrjuðu tárin að renna en runnu þau næstu 30 mínúturnar, það er alltaf gott að koma heim! Mamma, Pabbi og Hafþór voru með Björgu og fjölskyldu í Panama og Árni var með vinum sínum á Mallorca og var því frekar skrítið að vera komin heim en samt var enginn heima. Næsta dag tók svo bara skólinn við manni. Mér var einnig boðið í mat hjá Guðna og Hildi og komu Amma og Afi með Andra Fannar með sér og var það æðislegt, ég var búin að sakna þeirra allra mjög mikið. Ég var nú heldur betur farin að ryðga í táknmálinu en þetta kemur allt með æfingunni.
Besta var þó að hitta Árna og fjölskylduna þessa vikunna. Það er rosalega fínt að vera kominn í sama gamla farið og þurfa ekki að „hugsa um sig sjálfur“ en ég myndi vilja fara aftur út næsta sumar! Vonandi gengur það upp!! En núna er bara að einbeita sér að skólanum og útskrifast með góðar einkunnir næsta vor.

























































